Route 2017

Elk jaar op de laatste zaterdag van augustus wordt in het Luxemburgse Diekirch om klokslag 07.00 uur het startschot gegeven voor een nieuwe editie van Diekirch-Valkenswaard. De deelnemers vertrekken dan op weg naar Valkenswaard en volgen een geheel uitgepijlde route.

Eerst wordt via Bastendorf en Untereissenbach , langs de Luxemburgse-/ Duitse grens koers gezet naar het hooggelegen Duitse plaatsje Dasbourg (= 30 km). Daar wordt de grens met Duitsland gepasseerd. Op Duits grondgebied doorkruisen de deelnemers het Eifelgebergte. Zij passeren onder andere Lutzkampen en rijden bij Weweler België binnen.

Voordat de eerste controlepost wordt bereikt, dient even voor Lommersweiler de Thommerberg te worden bedwongen: een korte maar fikse aanslag op de kuiten! Daarna is het goed rusten op de eerste controlepost in St.Vith (63 km), waar de begeleiders (volgauto’s) zich inmiddels hebben verzameld.

Na het verlaten van de controlepost vervolgen de deelnemers hun weg via Amel (= 78 km) richting het mooie stadje Monschau in Duitsland. Vlak voor Monschau hebben ze de Duitse grens bij Kaltherherberg (= 100 km) als ook  het hoogste punt (= 612 m) van de tocht bij Mutzenich gepasseerd. Na Mutzenich krijgen we tot thuis (Valkenswaard ligt op 31 meter N.A.P)) eigenlijk alleen nog maar afdaling en kunnen we ‘relaxed’ de 2e controlepost in Lammersdorf (= 120 km) oprijden. De plaatselijke bakker verwacht ons!

En na de bevoorrading wacht er nog wat: de 8 km lange, steile afdaling naar Mulartshutte. Ondanks de gedachte, dat we nu in een druk, stedelijk gebied rondom Aken gaan komen, leiden we de deelnemers langs de buitenwijken van mooie, kleine stadjes zoals Kornelimunster, Brand, Wurselen, Herzogenrath (op 5 km afstand van Kerkrade), Merkstein en Rimburg. Bij het Musikpark even buiten het stadje Geilenkirchen (= 170 km) hebben we een mooie 3e controlepost ingericht.

Dit traject en de volgende 20 km is nog steeds over Duits grondgebied resp. Rheinland Westfalen (Stadtkreis Aken en Regiokreis Heinsberg). De route leidt ons vervolgens verder via de kleine dorpjes Gilrath, Birgden, Harzelt, Broichhoven, Saeffelen en Isenbruch naar de Duits-Nederlandse grens bij Nieuwstadt.

Wij blijven maar kort in Nederland. Met nog iets meer dan 60 km te gaan, steken we via het smalste stukje Nederlands Limburg (via Susteren en Roosteren) weer de grens en de Maas over naar het Belgische Maaseik. Ook hier mijden we grotendeels de stad en rijden we via de zuidkant naar de 4e en laatste controlepost in Neeroeteren (= 210 km).

Als we dan voor de laatste keer onze foerage op orde hebben gebracht en onze overgebleven adrenaline aanspreken om de laatste 41 km naar de finish te voltooien, hebben we nog een mooie route (grotendeels) langs de Zuid-Willemsvaart in petto. We passeren onderweg de steeds meer bekende plaatsjes (vanuit de regio) zoals Bree, Bocholt, Lozen, Hamont en Achel. Via de Achelse Kluis, Abdijweg en het laatste ‘bochtje’ bij Cafe Zomerhof naar de Maastrichterweg, kunnen we – met nog 6 km voor de boeg – ons klaarmaken voor de magistrale ontvangst en het eindpunt in Valkenswaard (= 251 km).

Voor degenen, die het nog niet weten,  ……. we maken nog een mooi rondje op de Markt langs de terrassen, over het podium om met de rillingen over de rug en brokken in de keel de spokesman te woord te staan. De tocht is voltooid.

Elk jaar weer worden de toerrijders zo op feestelijke wijze en door veel publiek ontvangen. De eerste deelnemers zullen omstreeks 14.30 uur dit eindpunt bereiken. Na de rondgang over de Markt gaan de deelnemers met de fiets in de hand café ‘De Bel’ binnen, waar aan elke deelnemer die de tocht heeft uitgereden, een mooie herinneringstrofee wordt uitgereikt.